Niestety burza nie ominęła również zasilania w Aquaparku.
Dzisiaj niestety basen jest nieczynny. Przerwa potrwa aż do momentu usunięcia awarii.

Wystarczy, że mieszkańcy przyjdą na Koncert Gwiazd Podziel się Posiłkiem i wezmą udział w zbiórce żywności organizowanej tuż przed koncertem. Przekazane produkty będą symbolicznym biletem wstępu na imprezę oraz wielkim darem serca dla potrzebujących dzieci (produkty z długim terminem przydatności do spożycia, takie jak olej, konserwy, dania gotowe, ryż, soki, dżemy itp).

Prezydent Miasta Janusz Kubicki zaprasza na Koncert Gwiazd Podziel się Posiłkiem, który wystartuje 21 sierpnia, o godzinie 20.00 na parkingu Centrum Rekreacyjno – Sportowego, przy ul. Sulechowskiej. To wielkie wydarzenie muzyczne będzie prawdziwą gratką dla miłośników dobrej muzyki, gdyż na scenie wystąpią m.in. takie zespoły jak:

• Feel,
• Big Cyc,
• Volver,
• Lou Bega,
• Kasia Cerekwicka,
• Stachursky,
• Patrycja Markowska,
• Łukasz Zagrobelny,
• Natalia Lesz,
• Romek Lasota.

Imprezę poprowadzi Krystyna Czubówna, Halinka Młynkowa, Agnieszka Popielewicz, Maciej Dowbor, Krzysztof Ibisz oraz Maciej Rock. Całe wydarzenie będzie można obejrzeć na żywo w Telewizji POLSAT.

Koszykarz pojawił się na nowo wybudowanej hali w ramach imprez z cyklu Marcin Gortat Camp 2010. Przez 3 godziny dzieci z naszego miasta mogły trenować z gwiazdą NBA. Na koniec można było porozmawiać z Marcinem oraz zadawać mu pytania. Na zakończenie wizyty zostało wykonane zdjęcie, na którym dzieci utworzyły napis MG13 – litery od imienia i nazwiska oraz 13 symbolizujące numer z koszulki Marcina. Pomysł ze zdjęciem okazał się bardzo oryginalny. Możliwe stało się to tylko dlatego, że nowa hala jest po prostu tak fantastyczna, że umożliwia robienie zdjęć nawet z dachu obiektu.

Forum znajduje się pod adresem: http://forum.wodnyswiat.zgora.pl

Po pierwsze rozdzielono przy kasach osoby wchodzące i wychodzące, więc zniknęło zamieszanie w związku z tym gdzie się ustawiać i którędy wychodzić. Po drugie włączono wreszcie zjeżdżalnię równoległą, więc oprócz kolejnej działającej atrakcji rodzice z mniejszymi lub bojącymi się samodzielnie zjeżdżać dziećmi mają wreszcie jakiś wybór. Po trzecie zniknęły wreszcie niezrozumiałe “doklejki” do tablic informacyjnych przy ruchach zjazdowych. To zaskakująco pozytywne.

Rzuciły mi się też w oczy jeszcze inne drobiazgi, które pozwoliłem sobie opisać.

Po pierwsze jeżeli obiekt ten ma długo sprawiać wrażenie nowego i przyjaznego, to niezbędne jest jak najszybsze wykonywanie napraw zepsutego sprzętu oraz szybkie reagowanie na pozornie takie drobiazgi jak brak mydła w dozownikach. Obiekt taki jak ten jest szczególnie narażony na “syndrom wybitej szyby”. Oznacza to iż każda nie działająca lub uszkodzona rzecz powoduje, że inni uczestnicy, którzy normalnie nie zachowują się jak wandale, zaczynają się zachowywać tak jakby nimi byli. Działa to też w odwrotną stronę. Postronne osoby częściej zareagują na wandalizm rzeczy sprawnych niż okażą obojętność.
Wiadomo, że nie każdy sprzęt można szybko naprawić i nie wszystko można w każdym momencie uzupełnić, ale najważniejsza jest sama informacja, że obsługa wie o problemie oraz że prosi samych ludzi o zgłaszanie na bieżąco nieprawidłowości. Jak można to zauważyć na przykładzie stacji paliw takie podejście bardzo dobrze działa. Zepsuta suszarka czy prysznic mające przywieszoną “informację o awarii i oczekiwaniu na naprawę” powoduje, że osoby nie wiedzące o tym nie będą próbowały korzystać z takiego urządzenia i w ten sposób nie będą zirytowane dodatkowo go niszczyć (nawet przypadkiem – przez bardziej energiczne próby użycia). Sprzęt oznaczony jako niesprawny ma o wiele lepszy “wizerunek” niż sprzęt niesprawny, o którym obsługa nie ma pojęcia. A tym samym wpływa to na wizerunek samego obiektu. Również dodanie na każdej bardziej eksponowanej ścianie informacji komu lub gdzie zgłaszać wszelkie awarie lub niesprawności nie tylko bardzo pomoże w utrzymaniu obiektu, ale będzie pozytywnie odbierane. Przecież wiadomo, że najlepszymi testerami są użytkownicy, a zaprzątnięcie ich do współpracy daje tylko pozytywne skutki.

Druga sprawa. Problem wcześniej opisanego przeze mnie błota, które powstaje gdy przy tych samych szafkach mieszają się osoby wchodzące na i wychodzące z basenu. Można go bardzo łatwo rozwiązać. Wystarczy aby system komputerowy przydzielał wchodzącym numery szafek, które nie będą pierwszymi wolnymi od najniższych numerów – jak robi to najprawdopodobniej obecnie, ale numerami które były używane najdawniej lub wcale. Miałoby to ten plus że osoby wchodzące nie mieszałyby się z osobami wchodzącymi, a podłoga byłaby albo mokra od wody z basenu i raczej czysta, albo brudna od butów, lecz jeszcze sucha. Najbardziej zanieczyszczone byłyby jedynie główne alejki, a nie miejsca przy szafkach. (Tego typu rozkład użycia stosowany jest np. w nowoczesnych pamięciach flash / dyskach twardych SSD i to się sprawdza.)
Miałoby to jeszcze jedną zaletę – wszystkie szafki zużywałyby się i brudziły równomiernie dzięki czemu zmniejszyłaby się szansa na syndrom wybitej szyby, który mógłby się pojawić gdyby obok zużytych i często używanych szafek widniałyby te prawie nigdy nie używane, czyli wyraźnie różniące się wyglądem.
Obecnie szafki z końcowymi numerami będą prawdopodobnie używane wyłącznie w rzadszych momentach szczytu gdy osiągnięty zostanie limit 600 osób równocześnie przebywających na basenie.

Kolejna sprawa – śliskie posadzki. Rzecz pozornie nie do uniknięcia. Jednak nie jest to prawdą. Istnieją i są szeroko stosowane chodniki PCV na głównych drogach przemieszczania się osób poza basenami. Najczęstszymi takimi drogami są przejścia od wylotów z rur do wejść na punkty startowe oraz przejścia między basenami – na przykład między brodzikiem dla dzieci, a basenem dla małych dzieci (które jakimś cudem znalazły się po zupełnie przeciwnych stronach sali basenów). Również typową alejką, która aż prosi się o chodniki jest wylot długich rur, wejście na zjeżdżalnię równoległą, aż do wejść na “cebulę” i “szarą” zjeżdżalnię dla dzieci. Można by to również i z tej strony przedłużyć chodnikami dalej, aż do brodzika dla dzieci, co dałoby kompletne i bezpieczne obejście całej sali basenowej.

Następna sprawa – bezpieczeństwo osób, które mogą uderzyć się w elementy konstrukcyjne rur i podestów. Elementy te są obecnie wymalowane w kolorze szarym i granatowym. W ten sposób nie zwracają na siebie żadnej uwagi. Powinny być one (przynajmniej ich końce) oznaczone jaskrawymi kolorami lub nawet farbami fluorescencyjnymi. Drugie proste zabezpieczenie, którego nie ma to zwykłe spuszczenie siatek z tworzywa sztucznego z elementów konstrukcji, tak aby nikt przypadkowo nie wszedł pod konstrukcję rur. A to mogłoby się skończyć uderzeniem w głowę, upadkiem i kolejnym uderzeniem głowy o posadzkę. I dotyczyłoby to nie tylko dorosłych, ale również dzieci, które mają nawet większe tendencje do biegania i równoczesnego oglądania się za siebie. W obecnym stanie o ciężki wypadek nietrudno. I nic tu nie pomoże armia ratowników zatrzymujących biegających (co jest kosztownym zabezpieczeniem). Ciężki wypadek w obecnej sytuacji to tylko kwestia czasu.
Tak więc podsumowując potrzebny byłby antypoślizgowy chodnik wokół głównej niecki (i balonu), siatki zabezpieczające przed wchodzeniem pod elementy konstrukcyjne i jaskrawe pomalowanie niebezpiecznych dla głowy dorosłych (i dzieci) elementów konstrukcji. Aż dziw, że nikt tego nie wykonał, skoro jest to tak tanie zabezpieczenie. Siatki nie muszą być przytwierdzone do podłogi. Wiszące swobodnie spełniają nadal swoją rolę prewencyjną, o czym można się przekonać w wielu parkach wodnych w Europie.

Zacznijmy od organizacji bo ta lekko niedomaga. Bramki wejściowe i wyjściowe nie są od siebie oddzielone w związku z tym panie, które tam pracują nie mają pojęcia czy najpierw obsługiwać wchodzących czy wychodzących. W związku z tym może się zdarzyć, że wychodzący będą czekać w kolejce, co będzie dla nich po prostu kosztowne. Szczególnie jeżeli miną pierwsze dwie godziny. Krótko mówiąc bałagan.
Szatnie i przebieralnie. Po pierwsze nie są odporne na złomiarzy. Uchwyty od przebieralni można łatwo odkręcić ręką nawet przez przypadek. Brak jest opisów podających zakresy numerów dla ciągów szafek przez co wiele osób wchodziło w różne boksy szukając swoich numerów. Nie ma łatwo widocznej informacji o tym, że identyfikatory elektroniczne otwierają szafki, a zamykanie jest na docisk. W związku z tym wiele osób pozostawiało otwarte szafki, a inne nie wiedziały jak je otwierać bo szafki są pogrupowane po kilkanaście lub kilkadziesiąt na jeden czytnik w rzędzie szafek. Mechanizm niezły, ale brakuje elementarnej informacji (choćby przy wejściu), żeby panie obsługujące nie musiały w kółko powtarzać tego samego kolejnym osobom.
Przebieralnie są zorganizowane typowo i nawet układ jest niezły, ale jak to zwykle w polskich obiektach basenowych nie ma rozwiązania na to aby buty wchodzących nie musiały brudzić podłogi oraz czystych stóp wychodzących. Z tego powodu klapki przy wychodzeniu są praktycznie niezbędne, a obsługa, która przecież i tak ma co robić nieustannie musi usuwać z podłogi błoto. Kiepskie rozwiązanie. Można to było zaprojektować o wiele lepiej.

Wyposażenie łazienek. W części ogólnodostępnej zwyczajnie nie ma żadnych dozowników mydła (przynajmniej w toalecie męskiej). W części basenowej jest lepiej. Jednak to, że w pierwszym dniu użytkowania są już popsute prysznice fatalnie wróży na przyszłość. Suszarki do rąk mają nierzadko problemy z wibracjami (złe zamocowanie lub zamontowanie). Najwyraźniej nikt z komisji odbierającej tego nie sprawdził.
W części ogólnodostępnej brakuje miejsc siedzących. Po wyjściu z części basenowej jakaś część osób musi dokonać jeszcze jakichś czynności, które na stojąco są uciążliwe. Szczególnie jeżeli chodzi o rodziny z małymi dziećmi.

Basen. Są czytniki mówiące o numerze szafki, ale nikt nie pomyślał o czytniku umożliwiającym dokładne sprawdzenie liczonego przez system komputerowy czasu przebywania na basenie. Tym bardziej, że w części basenowej jest tylko jeden zegar, z którego nawet osoba ze zdrowymi oczami nie odczyta godziny jeżeli jest po przeciwnej stronie sali. Skoro nie ma łatwego sposobu na odczyt upływającego czasu, to zegary na sali basenowej powinny wisieć na każdej ścianie. Tak jednak nie jest.

Teraz o problemach i idiotyzmach. W pierwszy dzień zamknięta była zjeżdżalnie równoległa. Szkoda bo jest to fajna atrakcja, a nie było widać żadnego sensownego powodu takiego posunięcia. Teraz o samowolce urzędniczej. Nie wiem kto, ale na pewno ktoś, kto ma poczucie, że zielonogórzanie, to ludzie specjalnej troski pozaklejał na tablicach informacyjnych informacje o możliwości zjeżdżania na najwolniejszej zjeżdżalni rodziców z mniejszymi dziećmi. Zjeżdżalnie takie są właśnie przeznaczone głównie dla dzieci, aby mogły sobie zjechać z rodzicami. W pierwszy dzień mniejsze dzieci (od 5 do 11 lat) formalnie w ogóle nie mogłyby skorzystać z żadnej dostępnej dla nich zjeżdżalni bo jedna była zamknięta, a na drugiej zjeżdżania rodziców z dziećmi zabroniono. Oczywiście rodzice nic sobie z tego ewidentnego idiotyzmu nie robili bo jest tylko pewien poziom debilizmu do zaakceptowania. A ten go przekroczył.

Jest jeszcze jeden problem, który powstał na poziomie projektowania rur. Wejście na rurę wyłącznie dla osób dobrze pływających, czyli “cebulę” jest dosłownie obok rynny dostępnej dla rodziców i dzieci od 7 lat. To oznacza, że albo ratownik będzie stale przy na górze przy wejściach do rur, albo inny ratownik będzie co jakiś czas ratował topiące się dziecko, które zjedzie cebulą. Przypominam, że woda przy zjeździe z prawej rury ma 1 m, a przy zjeździe z lewej ma 1,8m i wpada się tam z wysokości 2m.

Teraz długie rury. Kolejny raz na tablicach informacyjnych podopisywane jakieś samowolki na kartkach. Czasówki przepuszczania kolejnych osób są po prostu absurdalne. Szczególnie na tej 200 metrowej rurze. Najmniejszy odstęp czasowy, to 1 minuta, ale zdarzało się, że zielone pokazywało się po 3, albo 4 minutach. Po pierwsze jest to nieracjonalne aby na tak długą rurę wpuszczać osoby dopiero gdy poprzednia całkowicie zjedzie (a to bardzo długa rura i zjazd trwa długo), a po drugie na chyba większości europejskich zjeżdżalni o dużej długości przerwy między zjeżdżającymi trwają po prostu 30 sekund. Na tych z pełną obsługą zarówno na początku jak i na końcu czasy te są skracane nawet do 20 sekund. I jakoś wszędzie jest to wystarczająco bezpieczne. Naprawdę nie wiem po jakiego grzyba w rurach spływa głównie woda zamiast uczestników. Jak po dzisiejszym dniu widać na najwyższej rurze zbiera się ze 20-30 osób, co gwarantuje pół godziny czekania na schodach, zamiast zabawy.

Ta przesadna do absurdu ostrożność naszych urzędników jest po prostu do wytępienia. Dochodziło do tego, że całe grupy osób zupełnie olewały wskazania świateł i rozpoczynały zjazd gdy uznały że odpowiedni czas już stanowczo minął.

Balon. Tu znowu mamy do czynienia z samowolką urzędniczą na punkcie robienia z zielonogórzan osób specjalnej troski. Woda na balonie była co jakiś czas wyłączana aby mogły zmienić się grupy osób, które tam przebywają. Kolejny przykład nadgorliwości. Prędkości jakie są osiągane na balonie nie spowodują uszkodzeń ciała nawet gdy ludzie wpadaliby na siebie z powodu “przeludnienia”. Jest tam ponad metr wody, a woda praktycznie nie dopuszcza do powstania jakichkolwiek większych urazów poza ewentualnymi siniakami gdyby jakimś cudem ktoś wpadł na osobę pod balonem zanim dotknąłby wody. Nie jestem nawet pewien czy byłoby to możliwe bo balon jest śliski i próba położenia się na jego brzegu spowoduje natychmiastowy zjazd do wody.

Zjeżdżalnie równoległa. Zamknięta. Duży minus na otwarcie bo byłaby to jedna z większych atrakcji.
Trochę mało fajne jest to, że niecki prawie wszystkich zjeżdżalni są oddzielone od części basenowej. Z jednej strony jest to zrozumiałe bo dzięki temu osoby z basenu nie wchodzą pod rury, ale z drugiej strony to kolejny raz przesadna ostrożność.

Restauracja sucha i mokra. Tutaj praktycznie nie mam żadnych zastrzeżeń. Niestety nie byłem w stanie sprawdzić formy płatności z powodu braku czasu. Narzuca się oczywiste rozwiązanie aby płatności w części mokrej można było przeprowadzać za pomocą identyfikatora basenowego i płacić za nie przy wyjściu z części basenowej łącznie z opłatą za korzystanie z basenu. Nie wiem czy jest to tak rozwiązane, więc może wypowiedzą się inni. Znając jednak polską zdolność do braku organizacji obawiam się, że tak to nie działa. Sprawdzę następnym razem.

Część sucha jest bardzo przyjemna i tu praktycznie nie mam żadnych zastrzeżeń. Ceny nie są porażające (choć nie są też niskie) i można zjeść normalny obiad, śniadanie lub kolację.
Realne płatności. Wszedłem na basen w dwie osoby dorosłe z dwójką małych dzieci w wieku 5-7 lat i z powodu zamieszania z czasem przebywałem tam trochę ponad 2 godziny. Cena zamknęła się w 66 zł, co oznacza, że średnio za osobę wyszło nieco ponad 16 zł. To by dawało średnio ok. 8 zł za osobę na godzinę w sobotę. To rzeczywiście niezła cena.

Ma też jednak i swoje minusy. Jeżeli taka cena będzie dla grup zorganizowanych (np. dla młodzieży), a każde wejście będzie się kończyć jakąś dewastacją wyposażenia (co jest w takim wypadku niemal pewne), to basen nie będzie już sprawiał wrażenia nowego po niedługim okresie czasu. Grup takich powinno się pilnować, albo ubezpieczyć obiekt od nieuniknionych dewastacji powodowanych przez słabo pilnowane grupy dzieci i młodzieży.

I jeszcze mały komentarz do wypowiedzi Waldemara z Krakowa. Największe parki wodne w Europie są prawdopodobnie w Hiszpanii gdzie otwarte (!) niecki zjazdowe mogą mieć długość kilometra (np. Aqua Park w Benidormie), albo wysokość szóstego piętra w prostym zjeździe bez zakrętów (np. zjeżdżalnia Kamikaze w Aqua Parku w Torremolinos obok Malagi). Tak więc z tym chełpieniem się największymi parkami w Europie, to może nie przesadzajmy. Stać nas tylko na to co mamy. A mamy względnie nowe. I tak na marginesie. Na kamikaze mogą zjeżdżać nie tylko osoby dorosłe. Również 15-latki. I jakoś nikt nie ma kompleksów z przesadnym “bezpieczeństwem”, które powoduje tylko irytację. A człowiek zirytowany, to właśnie niebezpieczny dla siebie i innych. Parki wodne są po to aby ludzie odpoczęli – i to nie fizycznie, lecz bardziej psychicznie. A to w Polsce pozostawia bardzo wiele do życzenia.

Z okazji otwarcia basenu oraz hali widowisko-sportowej miasto przygotowało mnóstwo atrakcji. Cały dzień można było spotkać zachwyconych mieszkańców. Wnętrze robi wrażenie – ale nie ma się czemu dziwić – mamy basen, który może konkurować w największymi obiektami tego typu.

Jedną z najlepszych atrakcji na basenie okazała się ‘cebula’. Wiele osób z pewnym zaniepokojeniem patrzyło na tą konstrukcję, żeby po chwili spróbować na niej zjechać. Na początku szybko się zjeżdża, później wpada do środka, po czym kilka obrotów i nagle spada się do wody. Nie było również osoby, która nie spróbowałaby zjechać najdłuższą zjeżdżalnią w Polsce – są to niesamowite wrażenia i wielka prędkość – mówią. Dzisiaj wszyscy byli jak dzieci, niezależnie od wieku.

Janusz Kubicki – obiecał, że wybuduje i wybudował, obiecał, że zjedzie w ubraniu i zjechał. Tak dalej Panie Kubicki, tak dalej.

Poniżej film zrealizowany przez Gazetę Lubuską z otwarcia:

Aktualnie na parkingu stawiana jest wielka scena, budki z jedzeniem, lodami oraz inne atrakcje. Zdjęcia poniżej przedstawiają prace przed oficjalnym otwarciem.

Aquapark w Zielonej Górze – wejście główne:

Rozstawiane budki z jedzeniem przed oficjalnym otwarciem i koncertem:

Robiąca wrażenie już z daleka ogromna zjeżdżalnia:

Aquapark w środku – widoczny basen pływacki, ściana wspinaczkowa i wielki gumowy balon:

Przygotowany do wniesienia sprzęt dla nowej siłowni:

Ostatnie prace na scenie przed koncertem: